38 - ابن شاذان قمى ( پس از 509 - 584 ق ) ابوالحسن محمد بن احمد بن على قمى ، معروف به ابن شاذان قمى . عالم بزرگوار و راوى ثقهء شيعه . وى از بزرگانى است كه از افراد بسيارى نقل روايت كرده و محضر بسيارى از علماى شيعه و سنى را درك نموده است . استادان وى پدرش احمد بن على ( از علما و مولفان شيعه ) ؛ دايىاش ابوالقاسم بن قولويه صاحب كتاب كامل الزيارات ، محمد بن على بن حسين بن بابويه قمى و . . . از جمله شاگردان و راويان احاديث ابن شاذان نيز مىتوان از : شيخ طوسى ، نجاشى و كراجكى نام برد . تأليفات وى : 1 - مأه منقبه ؛ 2 - بستان الكرام ؛ 3 - البيان فى ردّ الشمس لاميرالمومنين عليه السلام ؛ 4 - المناقب ؛ 5 - ايضاح دفائن النواصب . 39 - ابن شهر آشوب ( 489 - 588 ق ) رشيد الدين محمد بن على بن شهر آشوب مازندرانى . فقيه ، مفسر و محدث بزرگ شيعه . وى در خطهء زيباى مازندران زاده شد . وى در دوره‌اى زندگى مىكرد كه در بلاد اسلامى علم شكوفا و دانش رونق چشمگيرى گرفته بود . دربارهء وى ، الوافى بالوفيات چنين مىگويد : « وى يكى از بزرگان شيعه است كه بيشتر قرآن را در هشت سالگى حفظ كرد و در اصول شيعه به حد اعلاى خود رسيد ؛ به طورى كه از شهرهاى مختلف براى درك محضر او به بغداد هجرت مىكردند . . . وى زيبارو ، راست‌گفتار ، خوش‌مشرب ، با علم گسترده و بسيار اهل خشوع ، عبادت و شب زنده دار بود و هميشه باطهارت و وضو به سر مىبرد » .